Zarfın İçindeki Madam

Her kadın cinayetinden sonra mağduru suçlayan ve "ölümüne sebep olduğu iddia edilen" binlerce yorum, görüş, aslında fikir sıçmığı ortada dolanıyor. İşin içine yaşanmış cinayetlerin çok haklı sebepleri de girince ortaya muhteşem bir rehber çıkıyor zaten. Zor değil. İşte Türkiye'de kadın olarak hayatta kalmanız için yapmanız ve yapmamanız gereken her şey: (Bütün hikayeler  anıtsayaç.com  sitesinden alınmıştır. Rastgele tıklayıp hikayelerine ulaştım ve yazdım. Hepsi yaşanmış gerçek olaylar, zaten ben bu kadarını uyduramam.)  1) Kılık kıyafete dikkat etmek Öncelikle bu çok net bir bilgi ki mini etek/şort hayat kısaltır. Eteğiniz ya da şortunuz ne kadar kısaysa ömrünüz de o kadar kısa olacaktır. Dolabınızdaki şortları ve etekleri atın ve yaşama şansınızı arttırın. Hazır eliniz dolaba gitmişken varsa taytınız onları da atın çünkü sonuçta dar ve hatlarınız belli oluyor. Kırmızı pardesünüz varsa onu da hemen çöpe atın. Kırmızı pardesü tahrik indirimi sayılıyor.  2) Sokağa çı...

20'li yaşlarına gelen Z kuşağı seçimin de yaklaşmasıyla bir anda ülke gündemine oturdu. Bu çocuklar 20 yıldır bu dünyada, bugüne kadar bir kişinin bile aklına gelmemişlerdi şimdi ise hedef tahtasına oturtmuşlar, gelen geçen vuruyor.  Öncelikle doğum yıllarıyla gelen bu ayrımın ne kadar sağlıklı olduğunu tartışmak gerek. Y kuşağında yer alıp klasik bir X kuşağı gibi davranan insanlar çok, tam tersi X kuşağında olup Y gibi davranan da çok. X ve Y kuşakları en büyük kuşak farkını temsil ediyor. Y ve Z arasında o kadar büyük bir fark yok esas kırılma Y kuşağı ile başlıyor. Aslında bence Z kuşağı dediğimiz de X'lerden daha çok arınmış bir Y kuşağı devamı.  Engin Ardıç kendileriyle ilgili hakaret dolu bir yazı yazmış ancak dediklerinin hepsi ya yalan, ya da çarptırılmış. Z kuşağının hareketlerini hala X kuşağı kriterleriyle değerlendirmek zaten yeterli bir geri kafalılık getiriyor, buradan doğru sonuca ulaşmak imkansız ama X kuşağı bunu ısrarla yapıyor.  Neler dediğine tek tek ...

Uzun zaman sonra ilk kez bu sene 8 Mart'ta Twitter'da değilim. Solcu abilerin "Emekçi Kadınlar Günü" çığırtkanlığıyla bugünde bile kadınlar arasında ayrım yapmasını izlememe gerek yok.

Ahlak: Bir toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimleri ve kuralları, aktöre, sağtöre (TDK) Canım halkımız hala ahlak kurallarını tek bir genel geçer gerçeklik sanmaya devam etse de "ahlak" adı altında başkasının işine burnunu sokmaktan kendini alamıyor bir türlü. Eskiden bunları kendi IQ (Intelligence Quotient) ve AQ (Ahlak Quotient) dengi grubuyla gıybet tadında sürdürürken globalleşen dünyanın gelişen imkanlarıyla artık bu ahlak satma işi sosyal medyada, postların altına cık cık cık'lı yardırmalarla ilerliyor. Bunu "E yüzüne söylüyor işte" kafasında bir dürüstlük kalıbına da sokabiliriz istersek ama şahsen benim canım bunu hiç istemiyor, ben daha çok Had Yetmezliği tanımı ile direkt hasta ilan etmekten yanayım.

Daha Kıraç'ın Gariban ve Zavallı Kadınları 'nı atlatamamıştık ki bir de Okan Bayülgen'in Gerzek Adamları çıktı. Toplumsal cinsiyet rolleri hep kadınları vuracak değil ya.

Aylık olağan "Bir laf edeyim, iki gün konuşulayım, küfürümü yiyeyim, primimi yapayım" röportajını bu ay da aksatmayan Kıraç'ın bu ayki saçmalama hedefinde tabii ki kadınlar var. Çünkü neden olmasın? Kadınlar üzerinden gündem yarattığında kısıtlı bir bilinçli kadın grubunun tepkisini alır, geri kalan bütün erkek yalakası kadınları ve sığırsoyu erkekleri arkana alırsın.

Bu gönderiyi Instagram'da gör “Kişisel bir bütünlük sağladığım ve tutarlı bir hayat yaşayabildiğim için kendimle gurur duyuyorum.” https://www.yalnizyurumeyeceksin.com/2018/09/01/kisisel-bir-butunluk-sagladigim-ve-tutarli-bir-hayat-yasayabildigim-icin-kendimle-gurur-duyuyorum/ #YalnızYürümeyeceksin Yalnız Yürümeyeceksin (@yalniz_yurume)'in paylaştığı bir gönderi ( 1 Eyl, 2019, 5:31öö PDT ) YalnızYürümeyeceksin.Com 'u daha önce duymuş muydunuz? Benim kendileriyle tanışmam yaklaşık bir yıl öncesine dayanıyor. Kendileri baskıyla başörtüsü altına giren kadınların hikayelerini anlattıkları bir dayanışma platformu. Bir kısmı kendilerine yük olan başörtülerinden kurtulmuş, bir kısmı henüz bu cesareti toplayamamış, bir kısmı ise hala mücadelesinin içinde. Hepsi birbirinden farklı kadınlar tarafından yazılan yüzlerce deneyim yazısı var.

Seren Serengil iki ayda bir tekrar tekrar evleniyor ama burada esas saçmalık her seferinde Yaşar İpek ile evlenmesi. Yani insan aynı hatayı kaç kere yapar? — KIVILCIM (@KIVILCIM_) August 13, 2018

Taylor Swift'le şu yazıdan beri güzel bir ilişkimiz var. Kendisini Netflix'teki gösterisini izlediğimden beri dinlemediğim bir gün bile yok hatta bazen sadece kendisiyle geçen günlerim var. Eski albümlere de dönmeli uzun bir Taylor Swift dönemindeyim yani. Dolayısıyla yeni albümü Lover'ı merakla bekliyordum, pek çok sebepten dolayı. Bozuk uyku düzenim sağolsun sabah 7'de yayınlanan albümü çıktığı gibi dinledim. Tabii ki öncelikle hızlı hızlı, üstün körü şarkılara baktım ancak bu çok kendini vermeden dinlemede bile dikkatimi çeken bir şarkı oldu; The Man. Albümü daha sonra şarkı sözleriyle dinlediğimde şarkıyı daha çok sevmeye başladım, bir yandan da düşünmeye. Bu aslında Netflix'in En İyi Kadın Komedyenleri  yazıma gelen bir yorumdan sonra düşünmeye başladığım bir konuydu. Taylor'ın bunu şarkıya çevirmesi konuyu benim için biraz daha aydınlattı diyebilirim.

" Bilet fiyatları çok pahalı! ", " Avm dışında sinema kalmadı. ", " Sinema bileti pahalı diyorlar ama şuna buna para veriyorlar. "," Evde izliyoruz zaten ne gerek var? " Twitter'ı bıraktım malum ama Twitter'daki tartışmalar bazen Instagram'da da karşıma çıkıyor ve Instagram, Twitter gibi cevap verebileceğiniz bir yer değil. Yiğit Güralp'in Twitter'da yazdıklarını Instagram storysinde paylaşmasıyla içine daldığım tartışma bir yerden sonra story cevaplarıyla saçma bir hal aldı. Dedim, "Eee benim kapı gibi bloğum var, neden sırf konuşmak için Twitter'a döneyim ki?" ☺

Güne Akit'in Netflix'i hedefe alan homofobisi ile uyandım. Ne Akit'in homofobikliği beni şaşırttı ne de bu nefretini ortaya bambaşka bir şey koyarak kusması. Haberlerde kendi cümleleri ile şöyle buyurmuşlar; "Türkiye’de de yüzbinlerce üyesi olan dijital TV platformu Netflix eşcinsel sapkınlığın propagandasını yapıyor. Grace and Frankie, Orange Is The New Black, El Chapo ve daha birçok dizi ile çizgi filmlerde bile sapkın ilişkiler gençlere empoze edilmeye çalışılıyor." Peki bu "sapkınlık propagandası" iddiası ne kadar doğru?

Bizim kuşağın yavaş yavaş anne baba olmasıyla değişen ebeveynlik modelleri artık toplumsal sorun haline geldi. Daha önceki kuşaklarda bunun bu kadar halka mal olduğunu ve bu kadar geniş bir konu olduğunu sanmıyorum ancak günümüz ebeveynleri kafayı yemiş.

10 yıl önce daha buralar dutlukken, Ömür Özdemir daha CeriLevis bile değilken, her güne bir komikli tweet hesabıyken, 100 fav alan fenomen sayılır gazetelerde "Haftanın komik tweetleri" köşeleri varken girdiğim canım, ciğerim, biriciğim Twitter'ı yaklaşık 1 ay önce bırakma kararı aldım ve ben de aşırı şaşkınım ki bu kararı baya baya uyguladım.

Dün (15.05.2019) dünyanın öbür ucuda, Amerika'nın Alabama eyaletinde kürtaj 25 erkek senetör oyuyla yasaklandı. Dünyanın her yerinde kadın hakları iki ileri bir geri ilerlerken bu kadar geri gidebileceğine inanmak zor. Geriye gitmeyi şöyle açıklayayım, bugün 1978 yılında kabul edilen yasayı değiştirmek istiyorlar. Yasa oldukça kapsamlı ve sert çizgilerle çevrilmiş. Örneğin tecavüz ve ensest gebelikler de bu yasağın içinde, sadece anne sağlığına zarar veren gebeliklerde kürtaj izni var. Yaptırımlar ise oldukça ağır. Kürtaj yapan doktor 10 yıl ile, kürtaj yaptıran kadın ise 99 yıl ile cezalandırılacak.

Twitter'a bayılıyorum, her gün kendinizle ilgili farklı bir şey öğrenebiliyorsunuz. "Şunu yapmayan da kendine kadınım demesin"lerle cinsiyetiniz hakkında doğru bilgilere ulaşabiliyorsunuz. Bugün de öğrendik ki bizim feminizm düşmüş.

Bizim kuşakla beraber ortaya çıkan bir tabir var; Genç yetişkinler. Oysa bizim annelerimiz ya da babamız önce gençti sonra da yetişkin. İlk genç yetişkinler olarak rahatsızız.

Bayadır yazmadım buralara, twitter falan derken boşaltınca bütün irini blog boşlandı azıcık, farkındayım. Merhaba dünyalı. Geçen gün bir festival oldu bilmem takip ettin mi, o festival 10 yıldır yapılıyor bu topraklarda. Hatta birine katılmışlığım bile var. Efes Pilsen One Love konserinden bahsediyorum şu an. Genel olarak ilgimi çekmeyen bir festival zira ben yabancı müzik dinlemeyen bir insanım ama bu festivali deli gibi bekleyen, gruplar açıklandığında çılgına dönen pek çok arkadaşım var. Önemli gruplar geliyormuş, ben tanımıyorum ama benim  tanımamam gelen grupların öneminden bir şey götürmüyor. Hani "birine katılmışlığım bile var" demiştim ya o sene Morrissey gelmişti mesela, ben ilk kez izlemiştim onu ve hayran kalmıştım. Ondan önce de sonra da müthiş gruplar gelmiş. Parkorman'da yapılırdı bu festival, gün geldi Santralİstanbul'a taşındı, vardır elbet mantıklı bir sebebi. Sonra festivale 2-3 gün kala Eyüp halkı ayaklandı oysa ki o festivalin orada yapılacağ...

Hrant Dink Dava tiyatrosu tüm komedisiyle sürerken ağzımı açıp tek kelime edesim gelmedi. Ne mahkemenin verdiği karar şaşırttı beni ne de 19 Ocak'ta Taksim'den Agos'a yürüyen insan sayısı. Gel gelelim bir durum var ki iki kelam etmeden geçemiyor insan. Hrant Dink öldürüldüğünde söylenen bu söz 5 yıldır bir sembol haline geldi. " Hepimiz Ermeniyiz. " ırkını, atanı, kanını inkâr etmek değildi bu söz, hem bir empati çabasıydı hem de Ermeni olduğu için öldürülen birinin arkasından söylenen biriz mesajıydı. Anlamadılar, anlayamayacaklar Ölüleri ölülerle kıyaslamak gibi de bir huyumuz var bizim milletçe. Uludere’de gördük bunu. Daha önce de çok gördük, en ufak acıda bile gördük. Amy Winehouse’da da gördük, Defne Joy Foster’da da gördük. Ölüme üzüldüğün anda biri çıkıp “Ona üzüleceğine buna üzül.” dedi, ölüleri tartar olduk. Şimdi de Hrant Dink ile şehitleri kıyaslar olmuşlar. Şehitler Ermeni oldukları için öldürülmüş gibi, şehitlere saldırılacağı istihbaratı daha ö...

Her önüne gelen dallama köşe yazarı olursa böyle bir hastalık da kaçınılmaz olur tabii ki. Farkında mısınız adını sanını duymadığımız adamlar, kadınlar yazdıkları saçma yazılarla adlarını duyuruyorlar. Sibel Üresin'i o yazısından önce tanıyor muyduk? Hıncal Uluç'un Defne yazısına kadar hayatta olduğunu hatırlıyor muyduk? Bu hastalık yayanların hepsinin ortak noktası da şudur; Bir olay vardır, ona üzülen bir kitle vardır, bunlar kalkar o olayla ilgili en aşağılık, en basit, en götten uydurma yazılarını yazarlar. Yiğit diye bir herif varmış mesela, benim bugün haberim oldu ama yazı arşivine bakınca aslında okuduğum ama kimin yazdığıyla bile ilgilenecek kadar sarmayan yazıları var bu adamın. Şimdi Teoman müziği bıraktı ya bu yazarların da ellerine güzel bir yumak geçti şimdi kedi misali oynayıp dururlar. Yiiiiit denen adama göre Teoman'ın dinleyici kitlesi 30 yaş üstü mutsuz, sevgilisi tarafından haklı sebeplerle terkedilmiş, depresyonlu, sevgili bulma ihtimali de olmayan ...

Sibel Üresin dün Yerden Göğe programına katılmış. Sibel Üresin'i hatırlarsınız kendileri 4 eşliliğin erkekler için yasal olmasını istemişti. Programı izlemedim zira o programı izlemek için kafayı yemiş olmak lazım. Kim konuşuyor, kim ne diyor belli değil. Ancak sağolsun bazı sabırlı arkadaşlar izlemiş ve Twitter'da an be an yayın yapmışlardı. Merak edip açtığımda program zaten bitmişti ama bugün internette programın videoları dönmeye başladı. Sibel Üresin yine bol kepçe saçmalamış.