Zarfın İçindeki Madam

Şimdi yaş daha 21,75 geç kalınmış bir şey yok, hatta ilerde bile sayılırız ne mutlu bize de geçen gün öyle boş boş otururken bu zamana kadar yapabileceğim ama yapmadığım şeyleri düşündüm, bir kağıt kalem alıp listeledim. Başlığı o an öle hissedip koymuşum, dokunmadım. Şimdi bunların ekleri de var tabi ama onlar da bana kalsın. Bazılarının telafisi var, dönüşüm muhteşem olacak ;) Resim yapmayı öğrenirdim. Gitar çalmayı ilerletirdim. HTML,CSS,Flash,Dreamweaver'ı bırakmaz, ilerletirdim. Para biriktirirdim. Düzenli psikoloğa giderdim. Twitter, Blogger fenomeni olurdum. Ekşi sözlük yazarı olurdum. Daha çok kitap okurdum. Daha çok yer gezerdim. Anın tadını çıkarırdım. Daha atak olurdum. Daha çok çalışırdım. Düzenli günlük tutardım. Babamla daha çok zaman geçirirdim. Kardeşlerimle daha çok ilgilenirdim. Kendime daha iyi bakardım. Daha çok insan biriktirirdim. Bir dernekte gönüllü çalışırdım. Yemek yapmayı öğrenirdim. Kurslara giderdim.

Yalın'ın yeni şarkısına öyle bir sardım ki içimden söyleyip duruyorum. Sonra durdum düşündüm, "Benim olmazsa olmazlarım, 'Asla olmasın dediklerim' nedir?" diye. Fenerbahçeliyle olur, Galatasaraylıyla olur, Beşiktaşlıyla olmasa da olur . Adının sonu -AN ile bitenle olmasa da olur . Hatta olmazsa daha güzel olur. Zekisiyle olur, aptalıyla olmasa da olur ama safıyla mümkün değil. Popçusuyla olur, rock dinleyeniyle olur ama metalcisiyle olmasa da olur.   Komik,eğlenceli,espirilisiyle olur, ciddisiyle olmasa da olur.   Sigara içmeyenle olmasa da olur. Alkol içmeyenle hiç olmaz. Orta gelirlisiyle olur, züğürdüyle olur, zenginiyle olmasa da olur. "Hoşlanıyorum" diyenle olur, "Etkileniyorum" diyenle olur, "Seviyorum" diyenle olmasa da olur. FB chatten yazanla olur, DM'den yürüyenle olur, mesajlaşanla olur, arayanla olmasa da olur. Rakıcıyla olur, biracıyla olur, vodkacıyla olur, tekilacıyla olmasa da olur. Leyla ile Mecnun...

Sanırım her şey birbirini takip eden tesadüfler zincirinin sonucu. Bir anda hiç aklımda yokken çocukluk arkadaşım Doğan'ın "Hadi gel buluşalım" demesiyle başladı bence. İki fil hafızalı çocukluk arkadaşının bir araya gelmesi demek uzun sürecek bir nostaji rüzgarının başlangıcı demektir. O gece o kadar geriye gittim ki bildiğin 7-8 yaşlarıma döndüm. Sadece 90'lar müziklerine sardığımızda aklıma gelen ufak tefek şeylerin daha da derini.

Bayadır yazmadım buralara, twitter falan derken boşaltınca bütün irini blog boşlandı azıcık, farkındayım. Merhaba dünyalı. Geçen gün bir festival oldu bilmem takip ettin mi, o festival 10 yıldır yapılıyor bu topraklarda. Hatta birine katılmışlığım bile var. Efes Pilsen One Love konserinden bahsediyorum şu an. Genel olarak ilgimi çekmeyen bir festival zira ben yabancı müzik dinlemeyen bir insanım ama bu festivali deli gibi bekleyen, gruplar açıklandığında çılgına dönen pek çok arkadaşım var. Önemli gruplar geliyormuş, ben tanımıyorum ama benim  tanımamam gelen grupların öneminden bir şey götürmüyor. Hani "birine katılmışlığım bile var" demiştim ya o sene Morrissey gelmişti mesela, ben ilk kez izlemiştim onu ve hayran kalmıştım. Ondan önce de sonra da müthiş gruplar gelmiş. Parkorman'da yapılırdı bu festival, gün geldi Santralİstanbul'a taşındı, vardır elbet mantıklı bir sebebi. Sonra festivale 2-3 gün kala Eyüp halkı ayaklandı oysa ki o festivalin orada yapılacağ...

Lisede hala ne bok olacağını bilmeyen çok tanıdığım vardı benim ki ben meslek lisesinde okudum. Abi bir insan meslek lisesinde bile ne olacağına karar vermiş olamaz mı lan? Liseyi bırak üniversitede bile var bu ne olacağını bilmeyen tipler. Ben başından beri biliyordum arkadaş. Ben senaryo yazıcam dedim hala da tek amacım bu. Hee yanında radyo olur kurgu olur onlar olursa güzel olur bir nevi mantının sarımsaklı yoğurdu onlar ama mantı senaristlik benim için.

Hrant Dink Dava tiyatrosu tüm komedisiyle sürerken ağzımı açıp tek kelime edesim gelmedi. Ne mahkemenin verdiği karar şaşırttı beni ne de 19 Ocak'ta Taksim'den Agos'a yürüyen insan sayısı. Gel gelelim bir durum var ki iki kelam etmeden geçemiyor insan. Hrant Dink öldürüldüğünde söylenen bu söz 5 yıldır bir sembol haline geldi. " Hepimiz Ermeniyiz. " ırkını, atanı, kanını inkâr etmek değildi bu söz, hem bir empati çabasıydı hem de Ermeni olduğu için öldürülen birinin arkasından söylenen biriz mesajıydı. Anlamadılar, anlayamayacaklar Ölüleri ölülerle kıyaslamak gibi de bir huyumuz var bizim milletçe. Uludere’de gördük bunu. Daha önce de çok gördük, en ufak acıda bile gördük. Amy Winehouse’da da gördük, Defne Joy Foster’da da gördük. Ölüme üzüldüğün anda biri çıkıp “Ona üzüleceğine buna üzül.” dedi, ölüleri tartar olduk. Şimdi de Hrant Dink ile şehitleri kıyaslar olmuşlar. Şehitler Ermeni oldukları için öldürülmüş gibi, şehitlere saldırılacağı istihbaratı daha ö...

--Kişisel-- Yılın Adamı: Eşref Demir Yılın Hatunu: Melis Derebaşı Yılın Aile Üyesi: Rosa Demir Yılın Hoşgelenleri: Canan Boran, Zeynep Ceren Alp, Yunus Gökçen, Övünç Sarp Özdemir, Efe Pamir Yılın Gülegüleleri: Ceren-Necla Yılın Askeri: Eşref Demir -- TV -- Yılın dizisi: Leyla İle Mecnun Yılın erkek oyuncusu: Serkan Keskin (İsmail Abi) Yılın kadın oyuncusu: Songül Öden (Yasemin) Yılın yeni dizisi: Umutsuz Ev Kadınları -- Müzik -- Yılın albümü: Zakkum-13 Yılın erkek vokali: Cem Adrian Yılın kadın vokali: Melis Danışmend Yılın grubu: Zakkum Yılın şarkısı: Teoman&İrem-Bana Öyle Bakma Yılın coverı: Ogün Sanlısoy-Anma Arkadaş Yılın konseri: Van İçin Rock Yılın klibi: Gece-Yarım -- Sosyal Medya -- Yılın Blogger Ünlüsü: Pucca Yılın Twitter Ünlüsü: Hakan Köksal,Kedi Zihni, Yılın sosyal ağı en iyi kullanan grubu: Redd Yılın sosyal ağı en boktan kullananı: Erol Köse