Bundan bilmem kaç sene önce bugün dünyaya bir bebek gözlerini açmış, geldiği dünyayı daha önceden biliyormuş gibi ağlamış, daha sonradan güçlü durması gerektiğini bildiği için çekeceği bütün acılarını bir güne sığdırır gibi ağlamış. O çocuk büyümüş, kocaman olmuş, çok güçlü olmuş, güçlü durmuş, belki çok acı yaşamış ya da yaşatmış ama hep güçlü durmuş. Güçlü durmuş çünkü o içindekileri müzikle çıkarmayı tercih etmiş. Gözyaşları gözünden yanağından süzülmemiş sadece, kalemden kağıda akmış. Bu çocuk kocaman olmuş ama içi hep çocuk kalmış. İçindeki çocuğu korumak içinmiş bütün hayat mücadelesi aslında. O çocuk sonra benimle tanışmış bir şekilde, benim hayatımı güzelleştirmiş, girdiği günden bu yana az zaman geçmiş ama o şimdiden hayatımdaki en değerli erkeklerden biri olmuş, ben bile fark etmeden; Cenk Han Alkaya…