Zarfın İçindeki Madam

P!nk’e aşığım, P!nk’e ölüyorum… Şarkıları falan tamam da o her daim kuyruğu dik tutan haline hastayım. PuCCa demiş ki “Sezen Aksu dinleyen kızlardan bir şey beklememek lazım şimdiki nesil daha kötü çünkü Demet Akalın dinliyorlar” bakıyorum benim durum da çok parlak değil Şebnem Ferah büyüttü beni de ondan bir süre gittim “Ben şarkımı söylerken istersen sesi açarsın, istersen kısıp bunu da yok sayarsın.” , “Mayın tarlasında bir adam sevmişim aşk sanıpta, sonuna kadar aşk ya sadece inanmışım. Herkes bana dur demiş kulağım darbe almış duymamışım” gibisinden. Sonra Aylin Aslım… O daha bir sert durur erkeklere karşı da “Senin gibi beni kimse sevmedi, dönmedim gittiğin günden beri” ya da “Dört gün dört gece ağladım ben dört gün dört gece yağdı yağmur…” Beni bu güzel şarkılar mahfetti ama P!nk öyle mi? Yerim ben onu, bir tane o.

İşten kovuldum okul da bitti haliyle bir boşluktayım, bomboşum be çok feciyim. Vahşileştim bir kere onu da bırak insanlıktan çıktım duş bile almıyorum bir yere gitmedikçe hani başlarda Eşref’e güzel görüneyim bari çabaları, düşünceleri vardı onlar da bitti saldım çayıra mevlam kayıra oldum yani.