1 Aralık 2009 Salı

Pişman mısın? Bırak sende kalsın!

Hayatımda ilk kez birine “Beni bırakma” dedim, şimdiye kadar aşkından ölsem de gidene dur demişliğim yok çok şükür, bundan kaybettiğimi sanardım hep meğersem gerksizmiş dur demeler, durmuyormuş çünkü gidenler.

AĞLAMAK YOK!

Gurur iyiymiş, fazla gururun makata bi zararı da yokmuş zaten. Ben pişman oldum pişman olduğuma. Siktir git dediğinde öyle kalmalıydı o iş, dön demeler, pişmanlıklar falan bi boka yaramıyor. Ağlasan da, zırlasan da dönmüyor mu? Koyver gitsin o zaman.

BELKİ MUTLU OLURSUN!

Kendini bileceksin en başında, tamam güzeldi 7 ay, şahaneydi, değiştim, olgunlaştım falan da herkeste olmuyor, artık o yoksa ne olduğunu bileceksin; ben öyle uzun ilişkilerin adamı değilim bunu biliyorum, ben böyle mutluyum sen de kendi imkanınla belki mutlu olursun.

BEN PİŞMAN OLDUĞUMA PİŞMANIM!

Sonuç itibariyle ben hiçbirşeye değil de pişman olduğuma pişmanım. Bir kere olsun gururu siktir edip hislerimi söyledim, takan olmadı… Beni takmayanı ben hiç takmam, koyveririm gider his dediğin nedir ki sonuçta geçer gider baki olan başka şeyler..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder